English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified

ΠΩΣ ΘΑ ΑΠΟΚΤΗΣΕΤΕ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΥΣ ΠΑΠΑΔΕΣ ΣΕ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΚΑΙ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ


Αν είσαι καλλιεργητής κάνναβης, τότε θα ξέρεις πως ο στόχος είναι να κάνεις όσο το δυνατό μεγαλύτερους και υγιέστερους παπάδες. Επίσης, γνωρίζεις το αίσθημα της απογοήτευσης όταν η ποικιλία που καλλιεργείς ποτέ δεν αναπτύσσει εντελώς τους πυκνούς και κολλώδεις παπάδες που ελπίζεις να αποκτήσεις. Ενώ κάποιες ποικιλίες δίνουν μικρή σοδειά, θα πρέπει πάντα να είσαι σε θέση να παράγεις υψηλής ποιότητας παπάδες, αν κάνεις τα σωστά βήματα.
Ευτυχώς, υπάρχουν αρκετοί τρόποι για να βελτιώσεις το μέγεθος των παπάδων. Το κλάδεμα, η εκπαίδευση, το τάισμα και ο φωτισμός είναι οι πιό κοινοί τρόποι που θα υπαγορεύσουν το πως θα αναπτυχθεί το φυτό σου.

Κλάδεμα


Οι παπάδες θα σχηματιστούν κυρίως στα γόνατα του φυτού. Το γόνατο είναι το σημείο του κύριου κορμού απ’όπου θα ξεπηδήσει ένα κλαδί ή φύλλο. Όσο μεγαλύτερο γίνεται το φυτό, τόσο περισσότερα γόνατα θα εμφανιστούν και αυτό σημαίνει ότι το φυτό θα έχει περισσότερα σημεία, όπου θα μεγαλώσουν παπάδες.
Ενστικτωδώς, θα νόμιζες ότι περισσότερα γόνατα σημαίνει και περισσότεροι και μεγαλύτεροι παπάδες, αλλά αυτό απέχει από την πραγματικότητα. Τα γόνατα με παπάδες που βρίσκονται χαμηλά στο φυτό, μακριά από τις κορυφές, θα προσπαθήσουν να αναπτυχθούν κατά την ανθοφορία, αλλά ποτέ δε θα μεγαλώσουν πλήρως, γιατί δεν λαμβάνουν επαρκή φωτισμό.
Αν θέλεις να βελτιώσεις τη σοδειά του φυτού, η καλύτερη μέθοδος είναι το κλάδεμα όποιου μέρους του φυτού δε παίρνει ποιοτικό φως. Κόψε τους παπάδες και το φύλλωμα που βρίσκονται χαμηλά, κάτω από τις κορυφές του φυτού. Αυτή η στρατηγική θα στείλει όλη την ενέργεια ψηλά στις κορυφές, όπου οι παπάδες δέχονται το περισσότερο φως και έτσι θα γίνουν μεγαλύτεροι και πυκνότεροι.

Εκπαίδευση


Ένας άλλος απλός τρόπος για να αυξήσεις τη σοδειά σου είναι με την εκπαίδευση των φυτών. Αν αφεθούν μόνα τους, τα φυτά γενικά σχηματίζουν ένα κύριο κορμό, με άλλους μικρότερους να μεγαλώνουν τριγύρω του. Ένα φυτό κάνναβης μεγαλώνει στο σχήμα ενός κηροπήγιου menorah, όπου το κεντρικό και ψηλότερο κερί αντιπροσωπεύει τον κύριο κορμό του φυτού. Καθώς αυτός ο κορμός θα δώσει μία όμορφη και μεγάλη κορυφή, το ύψος αυτής της κορυφής θα υπαγορεύσει που μπορεί να τοποθετηθεί ο φωτισμός στην εσωτερική καλλιέργεια. Αυτό έχει ως αποτελέσμα τα χαμηλότερα κλαδιά να λαμβάνουν πολύ λιγότερο φως από αυτό που θα μπορούσαν, αν όλες οι κορυφές του φυτού είχαν το ίδιο ύψος.
Με τη μέθοδο του super cropping (τσίμπημα και λύγισμα της κορυφής) ή με το LST (low stress training), όπως δένοντας προς τα κάτω τα κλαδιά που βρίσκονται στην κορυφή του φυτού, μπορείς να ωθήσεις τα υπόλοιπα κλαδιά να αναπτυχθούν, οπότε έτσι δημιουργείς ένα ίσο επίπεδο στις κορυφές. Αυτό που συμβαίνει όταν εκπαιδεύεις τα φυτά σου είναι ότι αναδιανέμονται οι ορμόνες της ανάπτυξης που συγκεντρώνονται στον κύριο κορμό και προς τα τριγύρω κλαδιά, προωθώντας την ανάπτυξη σε ολόκληρο το φυτό. Αυτό οδηγεί στο να υπάρχει ίσο ύψος στα κλαδιά, τα οποία θα δώσουν όλα μεγάλες κορυφές, καθώς θα βρίσκονται σε ίση απόσταση από την πηγή του φωτός.

Λίπασμα


Το σωστό τάισμα του φυτού είναι οπωσδήποτε απαραίτητη προϋπόθεση για το σχηματισμό μεγάλων παπάδων. Το άζωτο είναι συνδεδεμένο με την περίοδο της ανάπτυξης, ενώ ο φώσφορος είναι το συστατικό, το οποίο συνδέεται περισσότερο με την ανθοφορία. Δίνοντας στο φυτό άζωτο κατά την ανάπτυξή του, δημιουργείς από νωρίς ένα υγιές φυτό με ευεξία, το οποίο θα μεγαλώσει γρήγορα και αυτό θα οδηγήσει σε μία αυξημένη σοδειά.
Μόλις το φυτό γυρίσει σε άνθιση, μειώνεις τα επίπεδα του αζώτου και αυξάνεις αυτά του φώσφορου για να βοηθήσεις τα άνθη να αναπτυχθούν πλήρως και να γίνουν πυκνά. Αν καλλιεργείς σε χώμα, όταν θα μπει το φυτό σε ανθοφορία, συστήνεται το bat guano (κοπριά νυχτερίδας) ή κοπριά από γεωσκώληκες, καθώς θεωρούνται ιδανικά για την αύξηση του φωσφόρου, ενώ συνεχίζεις να ταΐζεις το φυτό τα υπόλοιπα συστατικά που χρειάζεται σε υγρή μορφή.
Άλλη μία συμβουλή για μεγαλύτερους παπάδες περιλαμβάνει το συχνό εμπλουτισμό του χώματος με κομπόστ από τσάι. Αυτό βοηθάει στο να αναπτυχθούν υγιείς μυκορριζικές σχέσεις μεταξύ του χώματος και του μυκηλίου. Όσο περισσότερο μυκήλιο υπάρχει στο χώμα, τόσο πιο πολλά συστατικά θα αφομοιώσει το φυτό και αυτό φυσικά, θα δώσει μεγαλύτερους παπάδες.

Φωτισμός


Αν θέλεις μεγάλους παπάδες, θα χρειαστείς και μεγάλα φώτα. Όταν αναγνωρίζεις την υψηλής ποιότητας κάνναβη, τότε βλέπεις την κάνναβη στην οποία ο καλλιεργητής της παρείχε άριστο φωτισμό. Δε γίνεται να κάνεις περικοπές όσον αφορά στο σωστό φωτισμό του χώρου καλλιέργειας. Μία βασική κατεύθυνση για τα φώτα είναι, γενικά, για κάθε 100 watt καλύπτεται ένα τετραγωνικό πόδι (ένα πόδι ισούται με 30,50 εκατοστά περίπου). Για παράδειγμα, 600 watt φωτισμός καλύπτει περίπου 4 τετρ. μέτρα.
Βεβαιώσου ότι τα φώτα βρίσκονται στο σωστό ύψος, ώστε τα φυτά να μην υποφέρουν από τη θερμότητα. Δε πρέπει να φυτά να νιώθουν καυτή τη θερμοκρασία, ούτε και το χέρι σου όταν το τοποθετείς ακριβώς πάνω από τις κορυφές. Αν θέλεις να είσαι ακριβής, μπορείς να χρησιμοποιήσεις ψηφιακό θερμόμετρο για να υπολογίσεις τη θερμοκρασία. Παρέχοντας το σωστό φωτισμό και έχοντας τα φώτα στη σωστή απόσταση από τα φυτά, θα διατηρείς μία υγιή καλλιέργεια που θα δώσει και τους επιθυμητούς παπάδες.
Στην εξωτερική καλλιέργεια, φρόντισε ώστε οι γλάστρες ή τα χαντάκια να έχουν αρκετή απόσταση μεταξύ τους για να παίρνουν τα φυτά και από τα πλάγια τους το φως του ήλιου. Καλλιεργώντας σε πλαγιά που κοιτά νότια, τα φυτά θα παίρνουν όσο το δυνατό περισσότερο ήλιο.
Η καλλιέργεια μεγαλύτερων παπάδων αποτελεί τη φιλοδοξία των περισσότερων καλλιεργητών. Ωστόσο, αυτό δε θα συμβεί μέσα σε μία νύχτα. Η καλλιέργεια είναι μία δεξιοτεχνία που απαιτεί χρόνο για να εκλεπτιστεί, αφού δε γίνεται να επιταχυνθεί η διαδικασία ανάπτυξης ενός φυτού. Ένα από τα καλύτερα πράγματα είναι να γράφεις το τι κάνεις, δηλαδή να κρατάς ημερολόγιο καθημερινά. Μ’αυτό τον τρόπο, αν έχεις μία επιτυχημένη καλλιέργεια, θα μπορείς να βλέπεις το τι έχεις ίσως κάνει διαφορετικά σ’αυτή την καλλιέργεια και θα το επαναλάβεις στις επόμενες.

ΧΤΙΣΕ ΤΟΝ ΚΑΛΥΤΕΡΟ, ΒΑΣΙΚΟ ΧΩΡΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ

Το πέρασμα από την εξωτερική καλλιέργεια σε ένα βασικό στήσιμο εσωτερικού χώρου καλλιέργειας αποτελεί το ορόσημο για κάθε καπνιστή κάνναβης. Όντως, το να καλλιεργεί κάποιος εξωτερικά – μία δημοφιλής επιλογή για πολλούς – μπορεί να είναι αρκετά εύκολο αν ο καιρός δεν είναι απαιτητικός: ρίχνει τους σπόρους που σκάσανε στο χώμα, ποτίζει-λιπαίνει, κόβει, αποξηραίνει. Καπνίζει το αποτέλεσμα και μετά πάλι από την αρχή. Γι’αυτό και πολλοί καλλιεργητές αποθαρρύνονται από τις δυσκολίες που φαινομενικά πάνε μαζί χέρι – χέρι με την εσωτερική καλλιέργεια.
Δε χρειάζεται, όμως, η εσωτερική καλλιέργεια να είναι περίπλοκη ή ακριβή ή να απαιτεί συνεχή προσπάθεια συντήρησης. Ακολουθώντας τα καλά νέα που έρχονται από όλη την Ευρώπη, όπως το Tilburg στην Ολλανδία ή τη Γερμανία, όλο και περισσότεροι άνθρωποι μέσα στην ευρύτερη κοινότητα της κάνναβης θα έχουν την ευκαιρία να καλλιεργήσουν το δικό τους βότανο στο σπίτι τους.
Σ’αυτό το άρθρο θα διαβάσεις κάποιες προτάσεις για να επιλέξεις το καλύτερο βασικό στήσιμο για εσωτερική καλλιέργεια.
Επιλογή του εσωτερικού χώρου
Αν θέλεις η εγκατάστασή σου να παραμείνει σε ένα βασικό επίπεδο, θα χρειαστεί να βρεις ένα χώρο, ο οποίος δε θα είναι πολύ περιορισμένος. Για όσους δεν έχουν πολλές εναλλακτικές, υπάρχει η επιλογή του Screen of Green (ScroG), του Sea of Green (SoG) και άλλων μεθόδων μικρο-καλλιέργειας, αλλά αυτές προϋποθέτουν έναν κάπως προηγμένο και πιθανότατα ακριβό εξοπλισμό, σε συνάρτηση με το ότι είναι και χρονοβόρες. Άρα, ποιές θα πρέπει είναι οι προτεραιότητες;
Υπολογισμός του μέγιστου χώρου που θα χρειαστούν τα φυτά
Εκτίμησε το μέγεθος στο οποίο θα φτάσουν τα φυτά, έστω κατά προσέγγιση. Αυτό θα εξαρτηθεί από την επιλογή της ποικιλίας, όπως και από τη φροντίδα που είσαι διατεθιμένος να προσφέρεις. Όποιο χώρο καλλιέργειας έχεις υπ’όψη σου, πρέπει αυτός να φιλοξενήσει τα φυτά στο πλήρες τους μέγεθος, σε ύψος και σε πλάτος. Γι’αυτό καλό είναι να διαβάζονται προσεκτικά οι περιγραφές των ποικιλιών που επιλέγονται, να εκτιμάται το μέσο ύψος τους και έπειτα να χρησιμοποιείται το μέτρο για τον υπολογισμό του χώρου που θα χρειαστούν τα φυτά.

Μια τέντα καλλιέργειας

Υπολόγισε αν ο χώρος σου χρειάζεται προστασία από το φως

Ανεξάρτητα από το σημείο του σπιτιού που θα χρησιμοποιηθεί για καλλιέργεια, ο χώρος αυτός πρέπει να είναι ασφαλής από τυχόν ανεπιθύμητο φως, κυρίως κατά την περίοδο της ανθοφορίας. Αυτό σημαίνει ότι δεν πρέπει να υπάρχει καθόλου φως κατά τη διάρκεια της “σκοτεινής φάσης” του κύκλου φωτός, συμπεριλαμβανόμενου και αυτού που ίσως μπει από τα παράθυρα από τα φώτα του δρόμου, ακτίνες φωτός από τη σχισμή της πόρτας κτλ. Ντουλάπες ή πολύ μικρά δωμάτια εκτιμώνται πολύ από πολλούς καλλιεργητές.

Εν τέλει, αν δεν υπάρχουν και πολλές επιλογές πάνω στο θέμα, τότε ίσως χρειαστεί να αναλογιστείς την αγορά μίας καλλιεργητικής τέντας. Υπάρχουν πολλά μεγέθη τεντών που μπορούν να φιλοξενήσουν τα περισσότερα βασικά συστήματα καλλιέργειας.
Πόσα φυτά θα βάλεις;
Αναρωτήσου ποιός είναι ο μέγιστος αριθμός φυτών που μπορεί να περιέχει ο χώρος σου. Αν σκέφτεσαι, για παράδειγμα, να αγοράσεις μία συσκευασία των 10 σπόρων, θα θελήσεις ίσως να σιγουρευτείς ότι πραγματικά ο χώρος σου θα τα χωρέσει. Ναι, ίσως κάποιοι από τους σπόρους να μη βλαστήσουν και επιπλέον, αν αυτοί δεν είναι και θηλυκοποιημένοι, τότε ίσως να μη βγουν όλα τα φυτά θηλυκά. Αλλά, αν έστω 7 από αυτούς βλαστήσουν και είναι θηλυκά τα φυτά και ο χώρος σου μετα βίας χωράει εσένα; Η κοινότητα των καλλιεργητών κάνναβης προάγει το μοίρασμα και σίγουρα κάποιος μπορεί να βρεθεί για να φροντίσει τα έξτρα θηλυκά φυτά που σου προέκυψαν. Όμως, αν επιθυμείς να κρατήσεις μερικούς σπόρους για την επόμενη καλλιέργεια, τότε καλύτερα να επενδύσεις σε θηλυκοποιημένους σπόρους. Γενικά, προοικονόμησε για τέτοιους ή για αυτόματους σπόρους, ώστε να έχεις τον έλεγχο του αριθμού των φυτών που θα προκύψουν.
Συμβουλή: Αν δεν έχεις στο σπίτι ένα δωματιάκι, μία ντουλάπα ή κάποιο άλλο έπιπλο που μπορείς να διαμορφώσεις, τότε προτείνεται η αγορά μίας τέντας καλλιέργειας ή η επινόηση μίας αυτοσχέδιας (ένα χαρτοκιβώτιο δεν είναι και το καλύτερο υλικό, αλλά θα την κάνει τη δουλειά του). Αυτή είναι μία αξιόπιστη λύση και επιπλέον σου δίνει τη δυνατότητα της μετακίνησης, αν χρειαστεί.
Επιλογή φωτισμού

Η εσωτερική καλλιέργεια βασίζεται στην παροχή φωτός από τεχνητές πηγές φωτισμού. Υπάρχουν διάφοροι τύποι λαμπών καλλιέργειας διαθέσιμοι και παρακάτω θα βρεις τι είναι αυτό που πρέπει να έχεις υπόψη πριν κάνεις την επιλογή σου.


Ποια είναι η οικονομική σου δυνατότητα;
Η πιο οικονομική λύση είναι οι λάμπες CFL (compact fluorescent lamp). Σε σύγκριση με τις MH (metal-halide) λάμπες, οι CFL καταναλώνουν λιγότερη ενέργεια και δε χρειάζονται και τόσο συχνή αλλαγή. Παρ’όλα αυτά, αν σχεδιάζεις να έχεις πολλές σοδειές το χρόνο, η διαφορά τους μπορεί να μην είναι σημαντική, ιδιαίτερα εφόσον η χρήση της MH λάμπας είναι πιο ωφέλιμη κατά τη διάρκεια της περιόδου ανάπτυξης των φυτών.
Οι λάμπες HPS (high pressure sodium), οι οποίες χρησιμοποιούνται κυρίως για την ανθοφορία, εκπέμπουν ένα υψηλότερο επίπεδο θερμότητας. Αυτό μπορεί να είναι ένα πλεονέκτημα, αλλά μπορεί και όχι, ανάλογα με το πώς είναι η εγκατάστασή σου· αν το ύψος του χώρου είναι περιορισμένο, ίσως πρέπει να αναθεωρήσεις για να σιγουρευτείς ότι τα φυτά δε θα υποφέρουν αν είναι κοντά στις λάμπες.
Αν προτιμάς να επενδύσεις σε κάτι πιο ακριβό για να εξασφαλίσεις ότι ο εξοπλισμός σου δε θα χρειαστεί αντικατάσταση ή αναβάθμιση για πολλές σαιζόν, οι LED (light-emitting diode) λάμπες είναι ο καλύτερος τρόπος για να κάνεις οικονομία μακροπρόθεσμα. Προσοχή! Σ’αυτή την περίπτωση, το φθηνό δεν αποτελεί απαραίτητα και σοφή απόφαση. Συνίσταται να διαβάσεις πολλές αξιολογήσεις και κριτικές για κάποιο προϊόν, πριν το αγοράσεις.
Έχεις απαιτήσεις για τις επιδόσεις;
Το διαθέσιμο εισόδημα είναι ένα βασικό θέμα, αλλά εξίσου σημαντικό είναι και το να μην απογοητευθείς από την αγορά σου. Οι λάμπες CFL αποτελούν τη βάση των επιλογών που υπάρχουν. Πέρα απ’αυτό, όμως, θα πρέπει να σκεφτείς σοβαρά και για την ποιότητα που αναμένεις από το τελικό σου αποτέλεσμα: τα LED θεωρούνται ως η επανάσταση στο φωτισμό καλλιέργειας, οπότε αν υποθέσουμε ότι το προϊόν που διάλεξες ανήκει τουλάχιστον σε μία μέση κατηγορία αποδόσεων, τότε τα φυτά σου εγγυημένα θα έχουν ένα σωστό κύκλο φωτός, ο οποίος θα είναι ενεργά ευεργετικός στην ανάπτυξη και την υγεία τους.
Πριν τη τελική επιλογή, χρειάζεται μία έρευνα για λεπτομερείς τεχνικές πληροφορίες πάνω στους διάφορους τύπους φωτισμού, όπως, επίσης και πάνω στις συγκρίσεις που γίνονται μεταξύ αυτών των τύπων σε διάφορα site και φόρουμ στο ίντερνετ.

Επένδυση σε ανακλαστήρα
Ο ανακλαστήρας αντανακλά το φως από τις λάμπες πάνω στα φυτά σε αντίθεση με τις (άδειες) πλευρές του χώρου καλλιέργειας. Ενισχύει το φως χωρίς να αυξάνει την κατανάλωση ηλεκτρισμού. Εφόσον στοχεύουμε σε ένα βασικό στήσιμο χώρου καλλιέργειας, αυτό το βήμα μπορεί να παραλειφθεί αν ο αριθμός των φυτών είναι μικρός ή/και ανάλογος με τη συνολική κάλυψη του βασικού φωτισμού που υπάρχει.
Συμβουλή: Πολλοί καλλιεργητές χρησιμοποιούν CFL ή MH λάμπες κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης των φυτών και HPS λάμπες για την ανθοφορία. Αυτή είναι μία αξιόπιστη επιλογή αν μπορεί να υποστηριχθεί οικονομικά. Αν δε μπορεί να υποστηριχθεί, τότε καλύτερα να αγοράσεις τον εξοπλισμό για την περίοδο της άνθισης και να τον χρησιμοποιήσεις για όλο τον κύκλο ζωής του φυτού.
Κάποιοι τύποι στησίματος φωτισμού σίγουρα βελτιώνουν την ποιότητα της σοδειάς, αλλά τα περισσότερα είδη λαμπών θα κάνουν τα φυτά να μεγαλώσουν και να δώσουν άνθη. Γι’αυτό ξεκίνα άφοβα από τη βάση: θα σου δώσει ένα σημείο αναφοράς για το μελλοντικό σου, πιο εξελιγμένο στήσιμο εσωτερικής καλλιέργειας. Επίσης, θα σου διδάξει τα βασικά για τις μετατροπές της ήδη υπάρχουσας εγκατάστασής σου, καθώς και το πώς λύνονται τα διάφορα προβλήματα που καμιά φορά παρουσιάζονται. Όσον αφορά στους ανακλαστήρες, δε είναι απαραίτητο να αποτελέσει μία συνειδητή επιλογή: μπορείς να ψάξεις στο εμπόριο για έτοιμα πακέτα φωτισμού για την ανάπτυξη ή/και την ανθοφορία.
Προστάτεψε το χώρο καλλιέργειάς σου
Υπάρχουν πολλοί λόγοι για την ελαχιστοποίηση της μυρωδιάς των φυτών, είτε αυτοί είναι προσωπικοί, είτε αφορούν στους γείτονες. Γι’ αυτό ίσως χρειαστεί να επενδύσεις στα παρακάτω αξεσουάρ.
Φίλτρο άνθρακα
Οι τέντες καλλιέργειας μπορούν, γενικά, να εφοδιαστούν με ένα σύστημα εξαερισμού που αποτελείται από αγωγούς, φίλτρο άνθρακα και τον αντίστοιχο ανεμιστήρα. Ο σκοπός είναι να βγαίνει η μυρωδιά που προέρχεται από τα φυτά προς ένα ασφαλές σημείο – δηλαδή, όχι απευθείας στον κλιματισμό του γείτονα. Πρώτα απ’όλα, πρέπει να διασφαλίσεις ότι το φίλτρο και ο ανεμιστήρας του εξαερισμού αντιστοιχούν στα ίδια μεγέθη. Και όταν επιλέξεις το φίλτρο άνθρακα, θα χρειαστεί να υπολογίσεις το κυβικό μέτρο/λεπτό, δηλαδή τον όγκο του αέρα που θα ανακυκλώνει. Και το φίλτρο και ο εξαερισμός πρέπει να έχουν την ίδια αναλογία κυβ.μέτρο/λεπτό για τον βέλτιστο αερισμό του χώρου. Αλλά όπως και στον φωτισμό, κυκλοφορούν και για το φίλτρο άνθρακα διάφορα πακέτα στο εμπόριο.
Προϊόντα φρεσκαρίσματος του αέρα
Αν δεν έχεις τη δυνατότητα να εγκαταστήσεις ένα σύστημα εξαερισμού στο χώρο καλλιέργειας, τότε θα μπορούσες να απαλύνεις την κατάσταση με αποσμητικά χώρου. Πολλά τέτοια προϊόντα διατίθενται σε καταστήματα με καλλιεργητικά είδη και είναι κατασκευασμένα γι’αυτό το λόγο. Αν επιθυμείς μία πιο φυσική προσέγγιση, κάποια φυτά, όπως η λεβάντα μπορούν να τοποθετηθούν κοντά στα φυτά σου (αλλά όχι μέσα στο χώρο τους) για να μειώσουν τη μυρωδιά.
Πήγαινε με τη ροή
Ακόμα και στην εσωτερική καλλιέργεια, τα φυτά δεν είναι ασφαλή από τα παράσιτα, την υπερβολική υγρασία και άλλους κινδύνους που προκύπτουν σε οποιαδήποτε κηπευτική δραστηριότητα. Όμως, δεν είναι ανάγκη να συγκεντρώσεις κάθε προϊόν που διατίθεται για την αντιμετώπιση αυτών των κινδύνων· απλώς να παρέχεις την καλύτερη δυνατή φροντίδα στα φυτά σου και να παρατηρείς τα τυχόν συμπτώματα που ίσως παρουσιαστούν. Η πρώτη εσωτερική εγκατάσταση καλλιέργειας είναι σημαντική. Αυτή θα σε διδάξει πως να μεγαλώσεις τα φυτά σου και εν τέλει πως θα παρέχεις όλο και περισσότερο σ’αυτά μέχρι να φτάσεις σε ένα επίπεδο φροντίδας, το οποίο θα οδηγήσει στο καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.
Αν δεν έχεις αποφασίσει ποιές ποικιλίες είναι κατάλληλες για σένα ή χρειάζεσαι περισσότερες πληροφορίες για το φωτισμό και γενικότερα, για το στήσιμο ενός εσωτερικού χώρου καλλιέργειας, τότε μη διστάσεις να απευθυνθείς στο φόρουμ μας:
gr420.info/forum
Πηγή:  Sensi Seeds Blog

ΠΩΣ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΣΕΤΕ ΚΑΝΝΑΒΗ ΚΑΤΩ ΑΠΟ 12/12 ΦΩΤΙΣΜΟ.

Η εκβίαση της άνθισης στην κάνναβη από σπόρι, μπορεί να φέρει υπέροχη ποιότητα, άνθη με ρητίνη και στο εν τω μεταξύ γλιτώνεις χώρο, χρόνο και χρήμα. Για αυτούς με προβλήματα χώρου είναι win-win!


Θέλεις να μεγαλώσεις από σπόρι γρηγορότερα και ευκολότερα; Ένας γρηγορότερος και πιο οικονομικός τρόπος για να καλλιεργήσεις, είναι χωρίς άνθιση, από σπόρι σε άνθιση, 12-12 κύκλος φωτός.
Καλλιεργώντας ένα φυτό φωτοπεριόδου σε καθεστώς 12-12 είναι μια λύση στο πρόβλημα χώρου και πόρων. Αυτή η μέθοδος αφαιρεί την περίοδο ανάπτυξης και εκβιάζει το φυτό να πάει κατευθείαν στην άνθιση από βλαστάρι. Οι αποδώσεις είναι χαμηλότερες φυσικά από την κανονική μέθοδο που περιλαμβάνει και ανάπτυξη, αλλά τα αποτελέσματα είναι πολύ πιο γρήγορα και έχουν και μερικά πλεονεκτήματα.
Ο φωτισμός 12-12, φέρνει τον κύκλο καλλιέργειας στις 7-9 βδομάδες κατά κύριο λόγο, και όχι τον μεγαλύτερο χρόνο που χρειάζεται όταν δίνουμε στα φυτά και χρόνο ανάπτυξης. Για όσους έχουν περιορισμό χώρου και για αυτούς που προτίθενται να πειραματιστούς και να το δοκιμάσουν, μπορεί να είναι ένα όνειρο που γίνεται πραγματικότητα.
Τι είναι το 12-12;
12-12 αναφέρεται στις ώρες φωτός και σκοταδιού όπου εκτίθεται ένα φυτό κάνναβης – 12 από το καθένα. Συνήθως, ένα φυτό κάνναβης εκτίθεται αρχικά σε έναν κύκλο 18-6. Αυτό λέει στο φυτό της κάνναβης ότι οι συνθήκες είναι καλές για ανάπτυξη και αφοσιώνεται στην ανάπτυξη μεγέθους και φυλλώματος. Όταν ο κύκλος φωτός αλλάξει σε 12-12 (είτε φυσικά είτε με ανθρώπινη παρέμβαση), λέει στην κάνναβη ότι οι εποχές αλλάζουν και είναι ώρα για άνθιση. Με την εκβίαση του 12-12 από την αρχή, το φυτό της κάνναβης πηγαίνει αμέσως στην άνθιση, στην απόπειρά του να αναπαραχθεί. Επί της ουσίας κοροϊδεύεις το φυτό να νομίζει ότι η εποχή ανάπτυξης έρχεται στο τέλος της και πρέπει να παράξει άνθη άμεσα.
Μέθοδος
Καλλιεργώντας 12-12 είναι τόσο απλό όσο να αλλάξεις τον χρονοδιακόπτη στον κύκλο φωτός σου, δίνοντας στα φυτά ίσο ποσό μέρας και νύστας από τη στιγμή που θα βλαστήσουν. Τα φυτά θα δείχνουν διαφορετικά από ένα φυτό που διαβαίνει και τον κύκλο ανάπτυξης. Οι ορμόνες που επηρεάζονται από το φως κάνουν στο ψηλότερο κλωνάρι τον μεγαλύτερο παπά. Αυτή η μέθοδος σχεδόν εγγυάται ανάπτυξη ανθών στον κύριο κορμό σε κάθε μικρό φυτό. Δηλαδή θα μεγαλώνεις ένα παπά με λίγα παρακλάδια – το φυτό θα είναι στην ουσία ένας παπάς από μόνο του. Να βεβαιωθείς ότι θα του βάλεις κάποιο στήριγμα.
Τα υπόλοιπα στα οποία θα έδινες προσοχή κατά μια κανονική καλλιέργεια, παραμένουν απαράλλακτα και σημαντικά. Το ph και η ποιότητα του νερού, η μίξη των λιπασμάτων, ο έλεγχος εντόμων και οργανισμών, το υπόστρωμα, το EC/ppm όλα παίζουν μεγάλους ρόσους στο σκοτάδι και επηρεάζουν το τελειωτικό προϊόν.
Μεγαλώνοντας με αυτό τον τρόπο απαιτεί όλη τη γνώση που θα χρειαστείς για να ανθίσεις φυτά με οποιαδήποτε άλλη μέθοδο, και η ρουτίνα συντήρησης παραμένει ως έχει. Τα φυτά, ενώ είναι μικρά τα φέρεσαι όπως και αν ήταν κάτω από κανονικό κύκλο φωτός. Όπως, κάνεις πιο συχνά slush, κάθε 10 ημέρες το πολύ για να αποφύγεις τη συσσώρευση αλάτων στις μικρές γλάστρες.
Με την κατάλληλη τεχνική και κάποιο καλό σπόρο κάνναβης, δεν είναι απίθανο να πιάσεις και το 1 γραμμάριο ανά watt φωτισμού. Αυτό είναι ένα εντυπωσιακό αποτέλεσμα 250 γραμμαρίων σε 7-9 εβδομάδες από ένα φως 250watt σε ένα μικρό χώρο!
Πλεονεκτήματα
-Τα φώτα έχουν πλήρη διείσδυση μέχρι το πάτωμα. Έχε το νου σου στην υγρασία του χώματος καθώς τα φώτα θα ξεράνουν το υπόστρωμα πιο γρήγορα από όταν προστατεύεται από το φύλλωμα.
-Αυτή η μέθοδος είναι γρήγορη. 7-9 εβδομάδες κατά μέσο όρο.
-Λιγότερο πρόβλημα στο καθάρισμα του φυτού (trimming) καθώς υπάρχουν λιγότερα φύλλα στους παπάδες.
-Είναι ευκολότερο να χειριστείς τα φυτά.
-Μεγαλώνουν σε μικρούς χώρους.
-Γλιτώνεις χρήμα
Οικονομία χώρου
Φυτά με λίγα παρακλάδια χρειάζονται λιγότερο χώρο μεταξύ τους, κι έτσι έχουμε μεγαλύτερη αποδοτικότητα. Για παράδειγμα: Μία 15λιτρη γλάστρα παράγει ένα φυτό με μεγάλο όγκο και δύσκολο στη συντήρηση σε ένα μικρό χώρο. Τέσσερις γλάστρες των 3,5 λίτρων στον ίδιο χώρο μπορούν να παράγουν εξίσου ποσότητα με το πλεονέκτημα ότι είναι ευκολότερα να τα γυρίσεις ώστε να παίρνουν φώς από όλες τις πλευρές. Η καλλιέργεια είναι ευκολότερη καθώς κάθε φυτό είναι 100% προσβάσιμο και ευκολότερο να κινηθεί. Δεν υπάρχει λόγος για ξεχωριστό χώρο για άνθιση ή χρόνος που να χάνεται σε πρόγραμμα 18-6. Οι σπόροι μπορούν να βλαστήσουν κάτω από τα φώτα που λειτουργούν σε 12-12.
Αποδοτική χρήση των πόρων
Υπάρχει λιγότερη ανάγκη για πόρους σε όλη την καλλιέργεια
Θα δείτε ότι μόνο το μισό νερό αναλώνεται με λιγότερη υγρασία λόγο της εξάτμισης, και χρησιμοποιείς μόνο το ένα τρίτο των λιπασμάτων. Η χρήση CO₂ και ηλεκτρισμού μειώνεται κατά το εκπληκτικό ποσό των 650 ωρών ετησίως.
Ο χρόνος που αφοσιωνόταν στην περιποίηση του φυτού κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης όπως κορφολόγημα, δέσιμο κλαδιών και άλλες τεχνικές, είναι τώρα άχρηστες και ελευθερώνεται ο πιο πολύτιμος πόρος σου, ο χρόνος.
Καθαρότητα
Πάντα να είσαι σίγουρος για την αποστείρωση του χώρου μετά από κάθε καλλιέργεια.
Κράτα ένα μάτι για μούχλα καθώς ο χώρος θα παίρνει λιγότερο φως και υπάρχουν ευκαιρίες για μούχλα να αναπτυχθεί σε θερμές σκοτεινές γωνίες.
Επιπλέον σημειώσεις
Υπάρχουν κάποιοι που μισούν αυτή τη μέθοδο, αλλά πολλοί την αγαπάνε. Αυτούς που τη μισούν τείνουν να είναι αυτοί που δεν την έχουν δοκιμάσει. Δοκίμασέ την και μετά βλέπεις τι δουλεύει για εσένα. Ακόμα και αν αποφασίσεις να μην τη χρησιμοποιήσεις στο μέλλον, θα έχεις αναπτύξει τη γνώση σου ως καλλιεργητής.
Μερικές σατίβες θα φτάσουν τα 1,2 μέτρα με αυτή τη μέθοδο οπότε η επιλογή του είδους από την αρχή είναι σημαντικός παράγοντας. Οι ίντικες είναι η εύκολη επιλογή για την μέγιστη διαχείριση χώρου. Είναι κατά κανόνα μικρότερες και το 12-12 θα τις κρατήσει διαχειρίσιμες. Θα απολαύσεις μικρές γλάστρες με παπάδες, σαν μια μινιατούρα αρωματικού δάσους. Οι παπάδες που παράγονται από αυτή τη μέθοδο είναι ίδιοι στην γεύση και στο άκουσμα φυσικά με τους παπάδες που θα έπαιρνες από φυτά που πέρασαν από το στάδιο ανάπτυξης. Στο κάτω κάτω, το να βάζεις παπάδες στα βάζα πιο συχνά και με μεγαλύτερη ταχύτητα είναι κάτι το καλό, σωστά;

ΠΗΓΗ: gr420.info

ΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΜΙΚΡΟΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ – ΥΨΗΛΗ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΚΑΝΝΑΒΗΣ ΣΕ ΜΙΚΡΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ

Πέρασε ποτέ από το μυαλό σου να καλλιεργήσεις το δικό σου χόρτο, αλλά αποφάσισες ότι είναι πολύ μεγάλος μπελάς; Μην το ψάχνεις παραπάνω, η μικροκαλλιέργεια είναι αυτό που ψάχνεις και ακόμα περισσότερο.

Καθώς η κάνναβη και η καλλιέργειά της γίνονται όλο και πιο δημοφιλείς, και αυτό είναι κάτι που δε θα σταματήσει σύντομα, βλέπουμε όλο και περισσότερο κόσμο να θέλει να καλλιεργήσει τη δική του κάνναβη. Πολλοί αρχάριοι καλλιεργητές δεν έχουν την απαραίτητη εμπειρία να αρχίσουν μια καλλιέργεια μεγάλης έκτασης, οπότε καταφεύγουν σε μια ευκολότερη επιλογή, τη Μικροκαλλιέργεια. Πάρε μερικούς σπόρους και βάλε τους σε ένα ντουλάπι ή κάποιο παρόμοιο μικρό χώρο, προσπαθώντας να πάρεις το καλύτερο αποτέλεσμα – σε άλλες λέξεις, μικροκαλλιέργεια. Είναι ένας φυσικός τρόπος για αρχάριους καλλιεργητές να λάβουν την απαραίτητη εμπειρία και να πειραματιστούν χωρίς το άγχος της μεγάλης και ακριβής καλλιέργειας. Αυτό το άρθρο θα καλύψει τις βασικές αρχές της Μικροκαλλιέργειας και τις διαφορές μεταξύ αυτής και της κανονικής καλλιέργειας, οπότε ας ξεκινήσουμε.
Οι βάσεις και οι διαφορές
Ως Μικροκαλλιέργεια μπορεί να περιγραφτεί η διαδικασία καλλιέργειας κάνναβης σε περιορισμένο χώρο προσπαθώντας να λάβουμε τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα. Δηλαδή η Μικροκαλλιέργεια είναι ένας τύπος εσωτερικής καλλιέργειας, απλά σε μικρότερη κλίμακα. Η κύρια διαφορά μεταξύ της μνικροκαλλιέργειας και της συνήθεις εσωτερικής καλλιέργειας, είναι ακριβώς αυτό, ο διαθέσιμος χώρος. Εξ αιτίας της έλλειψης του χώρου, όλα τα άλλα βασικά στοιχεία μιας καλλιέργειας – φως, νερό, παροχή αέρα, χώμα, η επιλογή ποικιλίας – διαφέρουν ελαφρώς από την κανονική εσωτερική καλλιέργεια. Σχεδόν κάθε χώρος που μπορείς να φανταστείς μπορεί να χρησιμοποιηθεί για μικροκαλλιέργεια, από ντουλάπια μέχρι κουτιά υπολογιστών. Η κύρια ιδέα (και η πρόκληση) είναι να δημιουργήσεις τις τέλειες συνθήκες για τα φυτά σου σε αυτό το χώρο.
Η επιλογή της κατάλληλης ποικιλίας
Στη μικροκαλλιέργεια, η επιλογή της κατάλληλης ποικιλίας είναι πολύ σημαντική καθώς ο διαθέσιμος χώρος είναι περιορισμένος. Το κύριο θέμα που πρέπει να προσέξεις είναι το ύψος που θα φτάσει η ποικιλία. Οι σατίβες γίνονται ψηλότερες και πιο λιγνές από τις ίντικες που τείνουν να είναι χαμηλότερες και θαμνώδεις.
Επιπλέον, κατά την περίοδο της άνθισης, οι σατίβες αυξάνονται κατά 200-300% στο ύψος, ενώ οι ίντικες μόνο κατά 50-100% που σημαίνει ότι οι ίντικες είναι πιο συμβατές με τη μικροκαλλίεργεια.
Άλλη μια λογική επιλογή θα ήταν μια ποικιλία αυτόματης άνθισης. Ανεξάρτητα από τις συνθήκες, οι αυτόματες ποικιλίες παραμένουν μικρές λόγο των γενετικών τους (πολλές από αυτές είναι ακόμα μικρότερες και από ίντικες) και δεν εξαρτώνται από την περίοδο του φωτός, που σημαίνει ότι έχουν μικρό χρόνο μέχρι τη σοδειά.
Ποιότητα χώματος
Τα περισσότερα φυτά που βλέπεις, καταλαμβάνουν τον ίδιο όγκο κάτω από το έδαφος, όσο και από πάνω. Ο λόγος γι αυτό είναι ότι το ριζικό σύστημα τους είναι καίριας σημασίας για ένα φυτό, είναι το μέρος του φυτού που απορροφά τα θρεπτικά συστατικά και το νερό. Ο χώρος που καταλαμβάνεται από τις ρίζες του, έχει άμεση σχέση με το μέγεθος του φυτού. Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτή τη σχέση προς δικό μας πλεονέκτημα όσο αφορά τη μικροκαλλιέργεια. Ο όγκος της γλάστρας που θα βάλεις στο φυτό σου είναι άμεσα συνδεδεμένο με το μέγεθος του φυτού. Για να δώσουμε μια ιδέα:
  • Περίπου στα 12 λίτρα και περισσότερο: μέσο μέγεθος φυτού
  • Περίπου στα 5 λίτρα: ύψος του φυτού ως τα 60 εκ
  • Περίπου στα 2-3 λίτρα: ύψος ως τα 24 εκ
  • Περίπου στο 1/2 λίτρο: ύψος ως τα 13 εκ
Κάτι που πρέπει να προσέξεις είναι ότι εξ αιτίας της μικρής ποσότητας χώματος, τα φυτά σου θα πρέπει να ταΐζονται και να ποτίζονται πιο τακτικά.
Φωτισμός
Δεν μπορείς να μεγαλώσεις κάνναβη καθόλου χωρίς φως και δεν μπορείς να μεγαλώσεις κάνναβη καλής ποιότητας χωρίς σωστό φωτισμό. Η επιλογή του φωτισμού για τη μικροκαλλιέργεια, είναι μια σημαντική απόφαση και υπάρχουν πολλές λάμπες από τις οποίες να διαλέξεις – φθωρίου, CFL, HPS και LED. Επιλέγοντας το φωτισμό, πρέπει να προσέχεις τα watt και τη ζέστη που βγάζει η λάμπα. Όσο αφορά τα watt, τα 400κρίνονται ως το απαραίτητο για το τετραγωνικό μέτρο (μιλώντας για HPS. Για LED panels, το νούμερο πέφτει στα 250-300.
Οι HPS λάμπες είναι οι προτεινόμενες από εσωτερικούς καλλιεργητές λόγο της μεγάλης έντασης φωτός που εκπέμπουν και τα 400 watt θεωρούνται από τις μικρές λάμπες. Αλλά το πρόβλημα με αυτό το φωτισμό είναι ότι παράγει υπερβολική ζέστη, που θα δημιουργήσει προβλήματα στη μικροκαλλιέργειά σου. Λόγο της έλλειψης χώρου, η ζέστη αυξάνεται ραγδαία και τα φυτά σου θα κινδυνεύσουν να ξεραθούν.
Αλλά μη φοβάσαι, γι αυτό το λόγο υπάρχουν οι φθορίου και οι CFL. Είναι αρκετά παρόμοιες και έχουν καλή εκπομπή φωτός, δε βγάζουν πολύ ζέστη και είναι διαθέσιμες σε διάφορα χρώματα φωτός. Το φυτό στην ανάπτυξη χρειάζεται περισσότερο μπλε ενώ στην άνθιση περισσότερο κόκκινο και έτσι μπορείτε να τα βοηθήσετε με διαφορετικές λάμπες.
Τελικά τα LED panels. Η καλύτερη επιλογή για μικροκαλλιέργειες, καθώς έχουν ένα μεγάλο φάσμα φωτός και εκπέμπουν ελάχιστη θερμότητα. Το αρνητικό είναι ότι οι τιμές τους είναι αρκετά υψηλές και δεν είναι για όλους τους προϋπολογισμούς.
Αέρας και νερό
Όπως και με το φως, τα φυτά δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς αέρα και νερό. Ο Καλός εξαερισμός και η καλή παροχή νερού είναι απαραίτητα για μια καλλιέργεια, φυσικά αυτό ισχύει και για τις μικροκαλλιέργειες.
Η κίνηση του αέρα είναι απαραίτητη σε μια καλλιέργεια καθώς το διοξείδιο του άνθρακα εξαντλείται από τον αέρα και αυτό είναι απαραίτητο για την φωτοσύνθεση του φυτού. Επίσης ο ζεστός αέρας λόγο του φωτισμού πρέπει να απομακρύνεται από το χώρο της καλλιέργειας. Συνήθως επιτραπέζια ανεμιστηράκια χρησιμοποιούνται σε εσωτερικές καλλιέργειες σε συνδυασμό με συστήματα εξαερισμού, αλλά αυτό δεν είναι βολικό σε μικροκαλλιέργειες. Μια καλή λύση είναι ανεμιστήρες υπολογιστών, γνωστοί και ως PC fans. Βάζεις έναν σε ένα χαμηλό σημείο ως εισαγωγή, και έναν σε ένα υψηλό σημείο ως εξαγωγή. Με αυτό τον τρόπο, όπως ανεβαίνει η ζέστη, ο ζεστός αέρας θα βγαίνει έξω από την κορυφή και θα αντικαθίσταται με φρέσκο και δροσερό αέρα. Μην ξεχάσεις να βάλεις και κάποιο είδος φίλτρου για να μην έχεις μυρωδιές και ανεπιθύμητα έντομα.
Το πότισμα στην μικροκαλλιέργειά σου μπορεί να γίνει δύσκολο από ένα σημείο και μετά καθώς τα φυτά γίνονται πιο θαμνώδη και ογκώδη. Θα πρέπει να χρησιμοποιήσεις ένα μικρό σύστημα ποτίσματος, ή να κάνεις το χώρο σου προσβάσιμο από διάφορες μεριές για να φτάνεις τα φυτά σου. Μην ξεχνάς ότι τα φυτά σε μικροκαλλιέργειες χρειάζονται περισσότερο νερό από ότι τα φυτά κανονικές καλλιέργειες, καθώς έχουν μικρότερο ριζικό σύστημα.
Τεχνικές καλλιέργειας
Αναφέρθηκε ήδη ότι ο χώρος είναι η κύρια διαφορά μεταξύ μικροκαλλιέργειας και κανονικής καλλιέργειας. Η έλλειψη χώρου συνήθως σημαίνει μικρότερα και πιο θαμνώδη φυτά, κάτι που θα ανταποκριθεί και στην επιλογή ποικιλίας. Υπάρχουν και άλλοι τρόποι να επηρεάσει κάποιος την ανάπτυξη του φυτού, όπως διάφορες τεχνικές καλλιέργειας: κορφολόγημα (topping), τσάκισμα (super cropping), δίχτυ (scrog) και το δέσιμο (LST)
To κορφολόγημα είναι η διαδικασία κοψίματος της κορυφής του φυτού που διεγείρει το φυτό να αναπτύξει τα δευτερεύοντα κλωνάρια του. Με αυτό τον τρόπο, το φυτό μεγαλώνει σε πλάτος και όχι σε ύψος, μεγαλώνει σε σχήμα θάμνου και δημιουργεί περισσότερους παπάδες. Το τσάκισμα (super cropping) από την άλλη μεριά, απαιτεί από τον καλλιεργητή να τσακίσει τον κύριο κορμό. Αυτή η τεχνική πρέπει να γίνει με προσοχή. Πρέπει να τσακίσεις τον κορμό με τέτοιο τρόπο ώστε το φυτό να νομίσει πως έφυγε για τα καλά και να μεγαλώσει τα δευτερεύοντα κλωνάρια του, αλλά όχι τελείως, ώστε να ανακάμψει και να μεγαλώσει αλλά σε μικρότερο ύψος.

Η καλλιέργεια σε δίχτυ απαιτεί να βάλεις ένα δίχτυ μεταξύ του χώματος και της πηγής φωτός. Καθώς τα κλωνάρια αναπτύσσονται μέσα από τα μάτια του διχτυού, μπορείς να τα δένεις πάνω του και να τα αναγκάζεις να μεγαλώνουν οριζόντια. Με αυτή την τεχνική διευθετείς το ύψος του φυτού και όλες οι κορυφές λαμβάνουν το ίδιο φως. Το δέσιμο ή LST είναι κάπως παρόμοια τεχνική, όπου δένεις τα ψηλά κλωνάρια του φυτού σου στο έδαφος ή στη γλάστρα, αναγκάζοντας το φυτό να μεγαλώσει τα παρακλάδια του, που στην τελική σημαίνει μεγαλύτερη σοδειά σε μικρότερο χώρο, τέλειο για μικροκαλλιέργειες.
Αρχάριοι καλλιεργητές πρέπει να ξέρουν πως η μικροκαλλιέργεια δεν είναι αντάξια της κανονικής εσωτερικής ή εξωτερικής καλλιέργειας. Αλλά είναι υπέροχη ως αφετηρία για να αναπτύξεις τις τεχνικές που χρειάζεται να μάθεις για να διαχειριστείς μια κανονική καλλιέργεια. Μπορείς να πειραματιστείς με διάφορες τεχνικές, ποικιλίες και εξοπλισμό, εφ όσων φροντίζεις ανάλογα τα φυτά σου. Η όλη διαδικασία μεγαλώματος ενός φυτού είναι από μόνη της πολύ επιβραβευτική, συν την ανταμοιβή της σοδειάς, οπότε πλέον τι περιμένεις;

ΠΗΓΗ: gr420.info


Η γρήγορη απάντηση είναι ΝΑΙ. Επηρεάζει την δύναμη σε πολύ θετικό βαθμό. Η ωρίμανση της κάνναβης για μερικές μέρες, έως μερικούς μήνες θα αυξήσει την δύναμη, καθώς και την γεύση και την υφή των παπάδων.

Διαβάστε την συνέχεια εδώ

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΣΤΕΓΝΩΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΩΡΙΜΑΝΣΗΣ ΚΑΝΝΑΒΗΣ (DRYING – CURING)

Έφτασες λοιπόν στο σημείο, όπου το δέντρο σου είναι έτοιμο να κοπεί, κοινώς τα κατάφερες να φτάσεις εκεί που ονειρευόσουν από την ώρα που φύτεψες το σπόρο!
Το σωστό στέγνωμα και η καλή ωρίμανση, μπορεί να ευθύνονται έως και για το 50% της ποιότητας του τελικού αποτελέσματος. Για αυτό φρόντισε να ακολουθήσεις όσο πιο σωστά μπορείς τα βήματα που χρειάζονται για να φτάσεις στο καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.
Αφού λοιπόν, έχεις κόψει, τριμάρει και καθαρίσει τους παπάδες από τα φύλλα και τα κλαδιά είσαι έτοιμος για το επόμενο βήμα.

ΣΤΕΓΝΩΜΑ (Drying)

Βρίσκουμε ένα κλειστό χώρο. Κατά προτίμηση ένα κουτί, ένα ντουλάπι ή μια ντουλάπα. Κάποιοι θα σας πουν για χαρτοσακούλες αλλά προσωπικά δεν το θεωρώ σωστό τρόπο. Αφού λοιπόν βρούμε το ”κουτί” μας πρέπει να βρούμε ένα τρόπο να κρεμάσουμε μέσα τους παπάδες χωρίς να ακουμπάνε στα τοιχώματα ή μεταξύ τους. Πολύ σημαντική λεπτομέρεια αυτή, μιας και η μούχλα ειδικά κατά το στέγνωμα, καραδοκεί. Πάρε λοιπόν σχοινάκια και δέσε τα από την μια άκρη της κούτας στην άλλη και παράλληλα μεταξύ τους. Άσε και λίγα εκατοστά αέρα μεταξύ τους.


Πριν φτιάξεις την κατασκευή, καλό είναι να υπολογίσεις το μέγεθος των παπάδων. Είπαμε αν γίνεται να μην ακουμπάνε πουθενά. Κρέμασε λοιπόν τους παπάδες έναν-έναν από τα σχοινάκια και άστους να αιωρούνται μέσα στην κούτα. Ανάλογα με τις συνθήκες θερμοκρασίας/υγρασίας που θα έχεις, ο χρόνος που πρέπει να μείνουν στο κουτί είναι από 5-15 μέρες. Συνήθως σε νορμάλ συνθήκες δεν παίρνει πάνω από 7 έως 10 μέρες. Υπάρχει μια θεωρία που λέει: εάν έχεις πχ 60% υγρασία στο χώρο που θα γίνει το στέγνωμα θα υπολογίζεις 6 μέρες + 1. αν έχεις 70% τότε 7 + 1 και πάει λέγοντας… Η κούτα δεν πρέπει να παίρνει καθόλου φως. Αν τα έχεις σε άλλο χώρο (πχ δωμάτιο) φρόντισε να είναι και αυτός σκοτεινός.


4 είναι τα βασικά που πρέπει να υπολογίσεις. Θερμοκρασίες 15-20 C, υγρασία από 60-70%, σχετική ανακύκλωση αέρα, σκοτάδι.
Αν έχεις απλώσει τους “ανθούς” σου σε μεγάλο χώρο και όχι σε κουτί (π.χ ντουλάπα/δωμάτιο κλειστό) καλό θα ήταν να φροντίσεις με κάποιο ανεμιστηράκι να ανακυκλώνεις τον αέρα του χώρου. Οπότε φροντίζεις από κάπου να μπαίνει μέσα αέρας φρέσκος. Είτε αν χρησιμοποιείς δωμάτιο/ντουλάπα ανοίγοντας το 1-2 φορές την ημέρα, είτε ανοίγοντας μικρές τρυπούλες αν χρησιμοποιείς κούτα.
ΠΡΟΣΟΧΗ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΒΑΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΝΕΜΙΣΤΗΡΑ ΝΑ ΧΤΥΠΑΕΙ ΑΠΕΥΘΕΙΑΣ ΤΟΥΣ ΠΑΠΑΔΕΣ. ΤΟΥΣ ΚΑΝΕΙ ΚΑΚΟ. ΑΠΛΑ ΝΑ ΑΝΑΚΥΚΛΩΝΕΤΑΙ Ο ΑΕΡΑΣ.
Ανάλογα λοιπόν με τις συνθήκες που έχεις καταφέρει να εξασφαλίσει στους παπάδες σου, σε 5-15 μέρες το στέγνωμα θα είναι έτοιμο. Κοιτάς καθημερινά και ελέγχεις σε τι κατάσταση βρίσκονται. Αν δεις ότι ξεραίνονται πολύ γρήγορα, τότε κάτι κάνεις λάθος και πρέπει να το κοιτάξεις. Κανονικά μετά από 7-10 μέρες περίπου, οι παπάδες εξωτερικά θα δείχνουν στεγνοί, πιαστους και δες πως είναι, μην τους “ενοχλείς” καθημερινά όμως. Αυτή η κόλλα που μένει στα χέρια σου όταν τους τρίβεις, είναι κρύσταλλοι που χάνεις…
Ένας τρόπος να βεβαιωθείς ότι έχουν στεγνώσει είναι να λυγίσεις ένα κλαδάκι(από τα χοντρά κατά προτίμηση). Αν αυτό σπάσει και δεν λυγίσει τότε είναι έτοιμα. Υπάρχει περίπτωση να βλέπεις ότι ο παπάς εξωτερικά είναι στεγνός και το κλαδί να μην σπάει. Συμβαίνει. Σε αυτή την περίπτωση μην περιμένεις να ξεραθεί και το κλαδί. Κόψτα. Προσωπικά κρίνω μόνο από την κατάσταση του παπά και σπάνια από το κλαδί. Όπως σε βολεύει…
Αφού λοιπόν έχουν στεγνώσει σωστά θα πρέπει τα φυλλαράκια που έχει επάνω ο παπάς όταν τα τρίβεις να θρυμματίζονται, η φούντα να σπάει με τα δάχτυλα αλλά, όταν την πιέζεις να νιώθεις ότι μέσα έχει ακόμη υγρασία, είσαι έτοιμος, περίπου δηλαδή. Βασικά μπορείς να πιεις αλλά σε διαβεβαιώνω ότι ακόμη η φούντα σου δεν έχει φτάσει στο 100% της απόδοσης της, ειδικά από γεύση/άρωμα.
 ΩΡΙΜΑΝΣΗ (Curing)

Εδώ λοιπόν ξεκινάει το curing. Ελληνικά η ωρίμανση. Το curing κάνει την κάνναβη να έχει καλύτερη γεύση, άρωμα και το πιο σημαντικό, ολοκληρώνει την αποκαρβοξυλίωση. Μία διαδικασία κατά την οποία μετατρέπονται τα κανναβινοειδή από οξέα και φτάνει η κάνναβη στο μέγιστο της απόδοσης της. Η σωστή και τέλεια ωρίμανση, μπορεί να διαρκέσει εώς και 6 μήνες. Κατά βάση οι περισσότερες ποικιλίες στις 3 βδομάδες ωρίμανσης είναι σε ένα πολύ καλό επίπεδο. Αν όμως καταφέρετε και κρύψετε σε κάποιο βαζάκι 1-2 παπάδες και τους “ξεχάσετε” για 1 τρίμηνο, θα καταλάβετε τη διαφορά.
Η φτηνότερη και πιο κλασική λύση είναι τα γυάλινα βαζάκια της μαρμελάδας (mason jar) με το χρυσό καπάκι. Προτιμήστε γυάλινα βάζα. Κάνουν την καλύτερη συντήρηση. Αρχίζεις λοιπόν και γεμίζεις τα βαζάκια με τους παπάδες. Με σύνεση. Να έχουν αέρα μεταξύ τους. Δεν υπάρχει λόγος να τα πατήσεις. Στα κλασικά βαζάκια του 1 λίτρου μπορείς να χωρέσεις 35-40 γραμμάρια άνετα και χωρίς πάτημα καθόλου.

Η όλη υπόθεση είναι, κάθε μέρα να ανοίγεις το βάζο για να φεύγει η υγρασία που έχει απελευθερωθεί από το εσωτερικό των παπάδων και να ανακυκλώνεται ο αέρας. Ανάλογα με το πόσο υγρούς έβαλες μέσα τους παπάδες, ίσως χρειαστεί να το ανοίγεις και 2 φορές τις πρώτες μέρες. Εγώ ανοίγω τις πρώτες 5-7 μέρες το βάζο μία φορά την ημέρα, βγάζω έξω τους παπάδες, τους απλώνω σε ένα τραπέζι και τους αφήνω ένα μισάωρο περίπου. (Αν δεν θέλεις να το κάνεις αυτό, κούνα με τα χέρια σου το βάζο πάνω κάτω να ανακατευθούν οι παπάδες. Αν υπάρχει αρκετή υγρασία θα προσέξεις ότι κολλάνε μεταξύ τους μέσα στο βάζο. Για αυτό και είναι καλό τις πρώτες μέρες να τους βγάζεις έξω για να παίρνουν καλό αέρα).
Περνάω με ένα χαρτί κουζίνας τα τοιχώματα και τον πάτο των βάζων για τυχόν υγρασία. Αυτή η διαδικασία θα διαρκέσει περίπου μια βδομάδα. Μετά θα βρίσκονται σε ένα επίπεδο που θα καπνίζονται ευχάριστα. Τη δεύτερη βδομάδα θα ανοίγεις το βάζο πιο αραιά ή μην βγάζεις έξω τους παπάδες. Ρίχνε και ένα κούνημα τα βάζα. Άφηνε το ανοιχτό 10-15 λεπτά. Από εκεί και ύστερα βεβαιώσου ότι τα βάζα κλείνουν καλά και δεν περνάει καθόλου αέρας, βρες ένα σκοτεινό και δροσερό μέρος και αποθήκευσε τα. Για καλό και για κακό φυσικά τσέκαρε 1-2 φορές τη βδομάδα τον πρώτο μήνα μην τυχόν και έχει μείνει κάποια υγρασία.
Πρόσεξε τώρα, υπάρχει μία μέθοδος που χρησιμοποιούν συχνά τα dispensaries και οι commercial growers. Βάζεις μέσα στο βάζο τους παπάδες την πρώτη μέρα. Βρες ένα πολύ μικρό υγρασιόμετρο. Να χωράει στο βάζο. Έχω βρει κάποια στο ebay που δεν έχουν πάνω από 4-5 ευρώ. Τοποθέτησε το μέσα στο βάζο μαζί με τους παπάδες και άφησε το 6 ώρες. Γενικά για να πάρεις σωστή μέτρηση υγρασίας σε έναν χώρο, πρέπει να αφήσεις το υγρασιόμετρο τουλάχιστον 4 ώρες. Η υγρασία δεν είναι όπως η θερμοκρασία. Αργεί να μεταβληθεί και αν τσεκάρουμε νωρίτερα, πιθανότατα να έχουμε λάθος ένδειξη. Αφού λοιπόν περάσουν οι 6 ώρες βλέπεις πόση υγρασία έχει μέσα στο βάζο.
  1. Αν είναι πάνω από 70% τότε βιάστηκες. Ξαναβάλε τους παπάδες μέσα στην κούτα και άστους κι άλλο εκεί.
  2. Αν είναι από 60-70% τότε αυτή είναι η τέλεια υγρασία για να ξεκινήσει η ωρίμανση.
  3. Αν είσαι κάτω από 60 % τότε έχεις στεγνώσει παραπάνω από ότι θα έπρεπε τις φούντες..
Αν είσαι στη δεύτερη περίπτωση, είσαι οκ. Ακολουθείς τη διαδικασία που είπαμε και τσεκάρεις καθημερινά την υγρασία. Όταν αυτή φτάσει από 55 εώς 60% τότε έχεις τελειώσει και δεν χρειάζεται να ανοίξεις ξανά τα βάζα παρά μόνο όταν είναι να βγάλεις για να πιεις.
Αν είσαι στην τρίτη περίπτωση μην αγχώνεσαι. Απλά κάνε τη διαδικασία στους μισούς χρόνους και μην ανοίγεις το βάζο πολλές φορές. Ίσως να χρειάζεται και μέρα παρά μέρα σε αυτή την περίπτωση. Επίσης ένα κόλπο αν τους έχεις στεγνώσει πολύ, είναι να τοποθετήσεις τα βάζα κλειστά σε χώρο που έχει πολύ υγρασία, σε κάποιο υπόγειο παράδειγμα. Σε μερικές μέρες και με καθημερινό και προσεκτικό έλεγχο, θα ξανααποκτήσουν λίγη από τη χαμένη τους υγρασία.
Το στέγνωμα και η ωρίμανση είναι πολύ σημαντικά. Μην τα αμελείς. περίμενες 3-4 μήνες το δέντρο να ωριμάσει. δεν αξίζει να περιμένεις λίγο ακόμη ώστε να έχεις το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα?